PAAZ Paazpuzzel | een lege dag op de PAAZ

Op zoek naar dingen om te doen met patiënten op de PAAZ, deed ik in de roman PAAZ van Myrthe Van Der Meer een vondst. 

Nee, eigenlijk las ik eerst het boek, en later schoot het me te binnen dat er een fantastisch idee in verborgen zat die we konden aanwenden. In maart hebben we het in actie omgezet.

Televisie snap ik al lang niet meer. Gesprekken met meer dan twee personen kan ik niet langer volgen en het lukt me niet om nog de benodigde concentratie om te lezen op te brengen.

.. Nu heb ik een puzzel en ik klamp me er uit alle macht aan vast.

Vraagstuk:
Bij ons hebben we een vaak een lege dag op de PAAZ. Het dagschema zit wel goed in elkaar, maar teamleden hebben verlof en dan zijn er leemtes. In een interview spreekt ook Myrthe Van Der Meer dat uit . 

Verpleegkundigen vangen die gaten (zo goed en zo kwaad mogelijk) op, maar ook zij zitten niet met tijd op overschot voor wandelingen, bezigheden, gesprekken, .. Hoe dan ook voor de patiënten is er dan niets te doen. Wat doen?

(P2BM:) Kan je ons vertellen hoe een gemiddelde dag op de PAAZ er voor jou uitzag?
(Myrthe:) Op de PAAZ is alles vastgelegd in Het Programma. Aangezien ik zo dwangmatig was als wat, alles om me maar weer een schijn van controle te geven, klampte ik me dan ook helemaal vast aan het programma: ontbijt, dagopening, psychomotore therapie (‘gym'), lunch, wandelen, creatieve- of activiteitentherapie, groepspsycho en natuurlijk eindeloos puzzelen met groepsgenoten omdat er altijd van alles uitviel en je dan ineens geconfronteerd werd met een lege dag op de PAAZ.

(Myrthe:) Aan de ene kant gaf het programma me dus vastigheid, aan de andere kant was het een bron van stress omdat er nooit iets van klopte. Elk programmaonderdeel was volgens de bijbehorende therapeut verplicht en absoluut noodzakelijk voor het herstel - maar als zij zelf op vakantie gingen, ziek werden of een dagje vrij namen viel het gewoon uit zonder vervanging. En dan zeggen ze dat ik gek ben?

Het idee uit dit boek dat me zo geholpen heeft, zit verborgen in de passages die gaan over puzzelen. Onderaan dit bericht voeg ik een goede passage toe.

We zochten een bezigheid die de verpleegkundige geen extra werk zou geven, maar toch betekenisvol is. 

Het werd de 'paazpuzzel'.

Onze allereerste paazpuzzel !

Wij - patiënten en personeel - leggen samen één puzzel waar we aan werken wanneer we willen of kunnen. 

De puzzel ligt uitnodigend op een tafel, gans de PAAZ probeert hem te leggen.

Enkele 'interessante' puzzels aankopen\krijgen - en een plek ter beschikking stellen in de leefruimte.

Het idee wordt aan elke nieuwe patiënt uitgelegd, wat volgt zien we wel.

En wat we zien is dat het werkt, heel organisch\vanzelf, zonder dat het tijd opslorpt.

Er is iets te doen, er is een gemeenschappelijk doel.

Mensen komen ongedwongen met elkaar in contact.

Het biedt een kans om in de zitzaal te zijn en te observeren zonder dat erg opvallend te doen. 

De hulp aan de puzzel wordt gewaardeerd.

Mensen die in zichzelf gekeerd zijn, gaan toch aan de slag. 

Mensen met autisme vinden daar hun ding.

Het werkt opvallend goed en wonder bij wonder zijn er nooit stukjes kwijt. 

Het is natuurlijk geen totaaloplossing voor de lege dagen. Het helpt. 

Voila, uw coach kan er niets aan toe voegen buiten wat leuke foto 's en een goede passage uit de roman PAAZ.

Hoe je een eenvoudig en schitterend idee kunt vinden in een getuigenis van een ex-patiënt (en niet in een moeilijk boek over therapieën). My mind is blown.

Groeten van coach Clark Kent,

(Passage uit de roman PAAZ)

‘Je mag best een puzzel doen als je daar zin in hebt. We kunnen wel even kijken?’

Onwillig loop ik achter haar aan. Misschien wil ik inderdaad wel puzzelen. Maar ik wil niet dat iemand anders dat weet. Kennis is macht.

‘is dit iets?’ Jacqueline trekt een puzzel van duizend stukjes uit de kast en houdt hem omhoog.

..

‘Nee, dank je,’ mompel ik. ‘Niet echt mijn ding, al dat blauw.’

Er komen nog een raceauto, een molen en een Tiroler boerderij voorbij en voor ik het weet, sta ik zelf ook voor de kast en ga met mijn vinger langs seniele landschapjes en sneue klassieke schilderijen tot ik ineens halverwege de onderste plank blijf steken.

..

‘Is dat hem?’ vraag Jacqueline.

Ik knik.

..

De recreatieruimte is groot en kil. Ik kijk naar mijn stoel in de huiskamer.

‘Mag het daar?’

‘natuurlijk’, antwoordt ze en voor ik het weet zit ik weer op mijn plek, maar nu met een puzzeldoos in mijn handen. De verkreukelde man drentelt achter me langs en gaat dan weer twee stoelen verderop zitten.

‘Nu volgens mij heb je een fan,’ zegt Jacqueline met een knipoog. ‘je zult geen last van hem hebben, hoor. Johan is niet zo spraakzaam, toch Johan?’

Johan grinnikt en kijkt dan betrapt weg.

‘Ik ook niet, ‘ mompel ik en ik roer door de puzzelstukjes.

Dan valt mijn hand op de doos. Ik kan niet meer. Ik ben gesloopt.

‘Zal ik je even op gang helpen?’

En zo gaat mijn eerste middag stukje bij beetje voorbij.

Johan staat elke twee minuten op van tafel en loopt een rondje door de paaz en gaat dan weer naast me zitten. Af en toe helpt iemand van de verpleging randstukjes zoeken.

En ik puzzel.

Televisie snap ik al lang niet meer. Gesprekken met meer dan twee personen kan ik niet langer volgen en het lukt me niet om nog de benodigde concentratie om te lezen op te brengen.

.. Nu heb ik een puzzel en ik klamp me er uit alle macht aan vast.

Pas als de etenskar de recreatieruimte binnen wordt geduwd, kijk ik weer op. Ik rek me voorzichtig uit.

HVIMP; Hoe verpruts ik mijn project ?, en hoe krijg jij het weer goed !

'Wat kun je verprutsen aan een project ?'

Met die stelling begint de Vereniging Hoe Verpruts Ik Mijn Project www.hvimp.nl haar leuk op 104 halve pagina 's uitgegeven boekje. 
Wie wilt beginnen aan een project en beseft dat hij M/V het mogelijk, wellicht, vrijwel zeker kan verprutsen, vindt houvast en kalmte in dit werkje. Hij M/V vindt het hier duidelijk en snel.

Het antwoord op de vraag wat je zoals kunt verprutsen is simpel en slim, tevredenheid.

Ontevredenheid heeft onplezierige gevolgen.

Het is simpeler tevredenheid te verprutsen dan te verwerven.

Coach Clark Kent is enthousiast over dit kleine boekje dat een aantal welbekende principes in een nieuw jasje steekt. De verdienste van de vereniging (de kennisgroep hvimp) is dat ze een vertelstijl gebruiken en de korte verhaaltjes over de steeds falende manager Karel duidelijk en humoristisch brengt. 
Het boekje leest als een trein, op enkele uurtjes heb je het uit en verwerkt. 

Wat kun je aan een project verprutsen ? Op welke vlakken kun je de tevredenheid fnuiken ? 

1. De Start. Ja is het meest onbetrouwbare antwoord dat je kunt krijgen. Op wat zei ik ja?, Heb ik voldoende kennis en ervaring?, Wanneer moet ik terugkoppelen?, Hoe terugkoppelen?, Heb ik hulpbronnen waarop ik kan terugvallen? Bij nieuwelingen korte feedback-lussen inbouwen (wanneer loslaten?)
2. Teamvorming. Je kunt een groepsproces (fasen; formeren-delen-stroomlijnen-presteren-rouwen) niet afdwingen, wel opvolgen. Bij nieuwe deelnemers gaat een groep terug naar de vormfase. Verschillende teamleden hebben verschillende mate van aandacht nodig.
3. Samenwerking. Help jij echt bij conflicten?, of verpruts jij ze? Heb je naast het technische probleem ook het samenwerkingsprobleem aangepakt? Karakteristieken van een projectleider zijn: gedraagt zich als buitenstaander, zorgt voor gezamenlijk nastreven van doelen/rollen en taken/verstandhoudingen. Inhoudelijk probleem is altijd ook een samenwerkingsprobleem.
4. Teameffectiviteit. Belbin (je weet wel; wie zit er allemaal op, in, onder, boven, naast, voor de kar). Onbalans in rollen kan geen kwaad, maar samen zorgen dat de kar niet op hol slaat. Een professioneel team kent zijn sterktes en zwaktes.

5. Vrije tijd. Een professionele medewerker gaat altijd op tijd naar huis want zijn inschattingen zijn juist (en niet te optimistisch). Risicoposten worden inbegrepen.
6. Klantgerichtheid.
7. Inzicht in vooruitgang.
8. Tijdig ingrijpen.
9. Tijdverlies.
10. Procesmatig werken.
11. Andermans tijd.
12. Persoonlijke groei.
13. Relaties.
14. Kansen.
15. Succes van anderen.
16. Respect.

Uw coach stopt even toepasselijk bij punt 5, het is mijn 'vrije tijd' nu, zondag rustdag. Ik ben klaar met lezen, samenvatten, en voor u en mezelf hier een stukje bloggen.
Van punt 6 tot 16 is voor morgen en overmorgen. We maken er een reeks van.

Groeten van uw coach Clark Kent,

NO WAY ! Big Bad Bosses @ 'denk'dag voor leidinggevenden | dat moet 'pijn' gedaan hebben

Ons bedrijf stelt dat leidinggeven niet managen is. Leaderschip by Walking Away.
Met andere woorden ; Leiden door niet in de weg te lopen. 

Vandaag een denkdag waar alle leidinggevenden de ganse directie ontmoeten en een dag alle kaarten op tafel leggen, te filosoferen, en te concluderen hoe een nog betere organisatie te worden.
En het was menens, er werd echt geluisterd, gereageerd, besloten. Hier ruimte voor maken zoals wij deden in de teamvergadering, zo ook luistert men 'hogerop' naar ons. Verfrissend.

Uiteraard op een mooie locatie, De Malt te Boortmeerbeek, met na het transpireren een BBQ op het dak van de voormalige malterie.

Welke cultuur willen wij binnen het bedrijf ?
Niks op voorhand 'vast'gelegd, een lezing door Bruno Rouffaer, een spel, een brainstormsessie, los praten.

Nu weet coach Clark Kent dat de dromen van een goede teamcultuur die hij heeft hier ook mogen, neen, verwacht worden.

Lannoo Campus | ISBN 978-94-014-0815-8

1. Een oplossingsgerichte cultuur
2. Een cultuur van gelijkwaardige communicatie
3. Een cultuur van hulpvaardigheid
4. Een cultuur van ijverigheid, verantwoordelijkheid en zelfsturing
5. Een open foutencultuur
6. Een cultuur die met ruzies en conflicten weet om te gaan
7. Een cultuur van vragen en nieuwsgierigheid
8. Een cultuur van fantasie en creativiteit (de pioniersgeest)
9. Een klaagvrije cultuur

Het besluit was al zeker dat de Big Bad Boss way bij ons niet the way is, no way 

Eén ding neem ik voor mezelf en mijn team mee. 
Ik wil werken aan de basis, en dat kan een punt per maand.

Eén ding neem ik voor mezelf mee ; er zijn drie dingen die een leider moet hebben ; kennis, kunde en attitude.
Aan kennis en kunde valt te werken.
Attitude, dat moet goed zitten. 

en in die attitude zijn drie zaken de belangrijkste volgens Bruno ;

• Humor
• Passie
• Fouten kunnen toegeven

Oh ja, Bruno Rouffaer, die lepe verkoper, verleidde me met zijn prachtige speech en boek (keigoed), maar gaf mijn team en mij een duwtje in de rug aan het begin van onze cultuur-opbouw ;

Voor Coach Clark Kent + TEAM ! Succes

Bruno 23/05/2014

En nu wij, Go Team !

Uw coach Clark Kent,

The Big Bad Boss era is over.

Het tijdperk van de grote boze baas is over en uit.

naast rationele elementen , spelen nu de emotionele vaardigheden. 

Omdat wij al enkele maanden in de diepte werkten ga ik dwars zijn en in juni inzetten op de basis en daarin 'stiptheid' voor mezelf.

O.K. jullie vinden het boek in onze bibliotheek op dienst. Kreuken wordt niet bestraft, als het maar gelezen wordt.

The Habit Loop

The Habit Loop
  

Aug

I just finished Charlies Duhigg’s new book, “The Power of Habit: Why We Do What We Do In Life and Business,” and I found the content to be incredibly valuable both personally and professionally.
Duhigg simplifies the patterns that surround our habits and points out the cues that elicit our behaviors. As a psychology minor in undergrad, I particularly enjoyed my bio-psychology classes, learning about the nucleus accumbens and its role in releasing dopamine and serotonin, the main neurotransmitters responsible for feeling pleasure. Duhigg doesn’t spend too much time talking about the science, but some familiarity is helpful.
This image breaks the habit loop into three touch-points, often referred to by neuroscientists as the Stimulus –> Response –> Reward. It only takes a few minutes of reflection to think about how many habits in your life follow this same pattern.
From a marketers perspective, we are often responsible for creating all three responses. My own takeaway is that the Reward is most closely associated with the product, and the user’s experience with that product. To begin with a delightful product, something fun and intuitive and easy to use, is one (and hopefully the most important) area to start your focus. To build a Routine is often most difficult, and we are constantly charged with massaging that relationship with our consumers. To create a new Cue, or build off of one that already exists, is often where creativity and analysis is most important.

The book offers several great examples, taken both from science and marketing. For instance, there is the heroic story of the marketing team at Febreeze, almost failing in their original efforts, until they rethought their ideal prospect and built a successful campaign around using the product as a “final touch” to cleaning a room.
Or how Target knew a teenage girl was pregnant before her father did, based on consumer id’s and purchasing statistics.
The book is a great read for anyone that spends times wondering, “why do I do these particular things in response to certain cues?” I’d recommend spending some time thinking about what the rewards are in your life that you value, and figuring out how to achieve them with healthier habits. If there are any anecdotes you would care to share, I’d love to hear them. Or, if you’ve read this book as well, I’d love to hear your thoughts!

coach Clark Kent

Sint brengt tieners een boek | Volwassen Worden Doe Je Zo ! Kelly Williams Brown

Behalve drugs, alcohol, rookwaren vinden of ervaren onze drie tieners zowat alles in zekere mate thuis. Hoe anders dan toen wij jong waren. 

U kunt proberen te beweren dat het leven vroeger rustiger was, minder complex, en u zou gelijk hebben. Laten we echter niet flauw doen, de voorlichting was navenant (onvoldoende). 

Onze ouders waren wijs maar hun raad ouderwets. Dat was niet hun fout. De wereld evolueert zo snel dat de raad van vader op zoon of van moeder op dochter - zoals dat ging bij vorige generaties - niet meer up to date is. En de wereld gaat steeds sneller.

..en toch is dat op zich geen ramp.

'In onze tijd' was er slechts een basis-computer en geen echt internet (bulletin board system - BBS). Boeken voor jongeren gingen over dino 's, de natuur, de economie, de encyclopedie (wie kent die?).
Toen ontwikkelde zich (in de Amerikaanse cultuur eerst) de zelfhulpliteratuur, een openbaring. En de laatste tien jaar vind je over zowat alle onderwerpen boeken die voor ons cultuur eigen zijn.

De allernieuwste ontwikkeling is raad van leeftijdgenoten of mensen die een paar jaartjes voorop zijn (mentoren) aan hun iets jongere generatiegenoten.
Nu geven Jonge mensen elkaar raad, via het internet, blogs (digitale dagboeken), en literatuur.




6 december, de Sint bracht mijn 16-jarige dochter het boek 
'Volwassen Worden, Doe Je Zo!' van Kelly Williams Brown. 

In 468 korte adviezen over de meest uiteenlopende onderwerpen leert ze je hoe je een georganiseerd volwassen leven kunt leiden.
Opeens is de 'echte wereld' een stuk minder bedreigend.
Kelly Williams schrijft simpel en humoristisch.

ISBN 978 90 003 2339 5
NUR 770
uitgeverij Spectrum 

'Dit boek had ik nodig bij het volwassen worden' dacht ik. 
'Eerlijk gezegd vind ik het nu nog leerzaam!' 

Blijkbaar ben ik niet de enige volwassene die dat denkt, lees ik op de achterflap.

Wat mij opvalt aan de generatie tieners van vandaag is dat ze veel verantwoordelijker zijn dan de vorige generatie, en onderzoek wijst dat ook uit. Mijn tieners zijn veel conservatiever en in balans. 
Boeken als deze doen het bij hen heel goed.

'Volwassen Worden Doe Je Zo!' is een aanrader !

coach Clark Kent,

Van zorgplan naar Leefplan - Boek en Idee ! hier !

Meer dan een boekbespreking, is dit een methode om zonder veel bureaucratie te komen tot participatie in de zorg. Als we de bewoner willen laten deelnemen aan zijn zorgproces, zijn leven binnen de afdelings-thuis dan is de-schijf-van-vijf, en de poster een ferm hulpmiddel.

https://leefplan.loc.nl/

Lees hier het idee in een notendop.

Een zorgplan bevat overzichtelijk alle afspraken over het aanbod aan zorg:

medicatie, verzorgende handelingen, incontinentiematerialen, multidisciplinaire samenwerking
enzovoort

De mensen voor wie het zorgplan geschreven wordt, bijvoorbeeld ouderen en mensen met een handicap hebben hierin vaak te weinig inspraak. Door een zorgplan om te vormen tot een instrument voor vraaggerichte zorg krijgen deze mensen de gelegenheid om zelf de regie over hun eigen leven op zich te nemen. 

Niet elke cliënt zal dit goed kunnen; assistentie van de hulpverlener blijft nodig.

In haar boek van Zorgplan naar Leefplan zet de auteur Gabriëlle Verbeek de leefplan methode uiteen. Ze laat in haar boek zien hoe je dit in de praktijk kan brengen.
Voor iedere cliënt is de zorgvraag immers anders.

‘Van zorgplan naar leefplan’ biedt een model voor een leefplan. Kenmerken daarvan zijn vijf leefgebieden, de ‘Schijf van Vijf’.

1. persoonlijke leefstijl: individuele levensgewoonte en levenspatronen
2. belangrijke contacten met partner, gezin, familie, vrienden en anderen
3. belangrijke bezigheden: (vrijwilligers) werk, hobby, interesses
4. omgeving: in eigen kamer, eigen huis, buitenshuis, buurt
5. gezondheid en de zorg die in dit verband noodzakelijk is.

Van zorgplan naar leefplan is bestemd voor iedereen die werkzaam is in het vakgebied van de verzorging of in een sociaal-agogisch beroep.

Verder is het een onmisbaar boek voor bewoners cliënten die hun eigen leefplan willen opstellen. 

Als wij dat op onze afdeling willen toepassen, gaan we hen moeten inschakelen hetgeen redelijk 'nieuw' zal zijn, voor ons!

Daarnaast is deze publicatie bedoeld voor ouderenadviseurs, bemiddelaars en adviseurs van cliënten bij indicatiestelling en anderen die zich bezighouden met de verheldering van de zorgvraag. 

Beleidsmakers en managers die de voorwaarden creëren voor vraaggerichte zorg, kunnen er veel informatie in vinden.
Deze coach bestelde het boek tweedehands bij de Sleghte, waar veel exemplaren voorradig waren via Nederland, nog niet in België. Zijn wij wat behoudsgezind?

mijn medewerkers zijn echter geen handarbeiders, maar kenniswerkers hou ik hen altijd voor. Ze doen minstens evenveel met hun verstand dan met hun handen, zoniet meer! Ze moeten op een afdeling voor geestelijke gezondheidsbevordering goed kunnen luisteren, observeren, denken, communiceren..

Dr. Gabriëlle Verbeek MBA is directeur en seniorenadviseur van Artemea.
Artemea, bureau voor vraagsturing en innovatie, heeft in samenwerking met de beroepsvereniging Sting( voor de verzorging) en het LOC (Landelijke belangenorganisatie voor cliëntenraden) een project voor de ontwikkeling van leefplannen.

---

Informatie

Titel Van zorgplan naar leefplan
Auteur Gabriëlle Verbeek
ISBN 9035227522
Uitgeverij Elsevier
€37 nieuw, ca. €21 tweedehands

Weer een idee korter bij het uitbouwen van een degelijke afdeling geestelijke gezondheidsbevordering.

groetjes van coach Clark Kent

ook info op https://leefplan.loc.nl/meer_over_het_leefplan

Emoties VS. Gevoelens - boek: Emoties in de zorg

Geachte heer Clark Kent,

Hartelijk dank voor uw bestelling bij bol.com. Hieronder vindt u de gegevens met betrekking tot uw bestelling.

Bestelnummer: 8116418410

Besteld bij bol.com:
Titel	Aantal	Prijs		Totaal		Levertijd
Emoties in de zorg - T. Royers Nederlands - Paperback	1	€	14,99	€	14,99	vandaag besteld, dinsdag in huis
Bestelbedrag				€	14,99
Verzendkosten				€	1,99
Subtotaal				€	16,98
Totaalbedrag				€	16,98

..toch weer iets gekocht op het internet
..te gemakkelijk die Visa-kaart en PayPal
..maar ik heb een excuus

Een medewerkster bracht dit boekje voor me mee,

het is een erg dun, duidelijk en mooi uitgegeven boek, uw coach had het nog niet, en bij navraag in de fnac was het niet meer verkrijgbaar bij de uitgever! Waanzin !

..dus Clark Kent op zoek op het net naar

..één van de laatste exemplaren komt dus in de inspiratie-kast op het werk te staan. Geen verplichte lectuur voor mijn medewerkers, gewoon daar als ze iets meer willen weten in een bepaalde situatie.Ja, ik voel me een beetje schuldig om centjes uit te geven op het einde van de maand, misschien bang voor mijn saldo, maar spijt zal ik er niet van hebben. Het is een aanwinst..coach Clark Kent


Uw coach komt er zeker nog op terug.

Ik geef u hier al het verschil mee tussen emoties en gevoelens - de laatste zes kadertjes vind ik duidelijk.