Oriëntatie - Op de Foto - Aan uw deur

Vandaag hingen we op onze afdeling Geestelijke Gezondheidsbevordering voor ouderen
nieuwe portretten aan de kamerdeuren.

Een vorige directeur, zo wordt gezegd, had ze laten verwijderen om privacy te vrijwaren!
..toch, stilletjesaan waren bewoners zelf hun foto aan de deur gaan hangen.

Weet niet waar die directeur het haalde, want overal in woonzorgcentra hangt aan de voordeur van de kamer van de bewoners een fotokadertje. Feit is dat de inspectie van de Vlaamse Gemeenschap dit belangrijk vindt i.v.m. huiselijkheid.

Het was trouwens niet te bevatten dat het portret niet mocht, maar naam en toenaam wel groot op de deur stonden
..en natuurlijk een nummer !

Wie is er graag een nummer ? ..en welk nummer zou jij willen zijn dan ?

Foto 's van je glimlachende buren in de gang zijn prettig, warm, menselijk, uitnodigend.

Een even voorname reden om ze te voorzien is als wegwijzer
een portret zegt duidelijker dan wat dan ook : 'dit is mijn kamer'.
..en sommige senioren hebben dat geheugensteuntje zo nu en dan nodig, het is veilig.


Bij sommige bewoners is een foto van hun huidige ik niet voldoende want ze herkennen zichzelf niet zoals ze nu zijn.

Bij dementie kan het zijn dat de bewoner er haar moeder of grootmoeder in herkent, maar niet zichzelf want zij ziet zichzelf als twintiger. Hun eigen spiegelbeeld verwart hen.
In die gevallen kan een foto van hun jongere ik helpen, of een trouwfoto van haar en haar partner..

Ik sta ook open voor het idee om persoonlijke herkenningstekens of persoonlijke voorwerpen zoals de eigen brievenbus of een eigen huisnummer op te hangen aan de kamer. Tot nu toe hebben we dit nog niet gedaan; nog niet.

http://www.thealzheimersstore.com/Alzheimers/memory-box.htm

https://www.wesleymanor.org/living-options/memory-care/

http://www.voicequilt.com/blog/2011/07/music-boxes-god-boxes-and-memory-boxes/


Bij iedereen standaard spulletjes of portretten buiten hangen, is echter niet onze bedoeling.
Wij werken behoeftegestuurd dus als die behoefte aan samenhorigheid of oriëntatie niet spelen dan komt het er niet.


Werkelijk ?
Jawel !
We dringen nauurlijk een beetje aan, lokken mensen wat uit hun tent om deel te nemen aan animatie of foto 's, maar als ze dit niet willen dan gaan we daar in mee.

Zo hebben een vijftal mensen géén foto aan hun voordeur.


Hendrik is een wat norse achterdochtige man die wel tekende dat zijn foto 's gebruikt mogen worden, doch hij wou geen foto aan zijn deur. Hij is een kluizenaarstype die mits bemiddelling wel aan tafel komt eten.


Lien is een vrouw die zich te nerveus vindt om stil te zitten voor een foto.
'Oo krijg ik geen foto op de deur ?'
'U wou dat niet, weet u nog ?'
'Ja ..'
'Zullen we Mika toch een foto van u laten maken ?'


'Moet die foto echt?'
'Ach waarom niet ..zullen we dan maar een kiekje maken?'
'Als ik met Franka op de foto mag'
'Tja, waarom niet, goed hoor' (en zo hangt hij daar nu)



Diane vindt haar foto mooi, ze wou er absoluut op staan met een roos in haar hand. Haar begeleider Mika haalde speciaal een roos om vast te houden.
Op de foto-dagen sneeuwde het, en Maria - die zot is van sneeuw - wou absoluut een foto in de sneeuw. En zo staat ze nu in alle seizoenen op de deur ..met botten en een pelsmantel in de sneeuw!


'Juist een lijk' zegt Simon
'Ik heb geen haar genoeg' zegt Jos
Je ziet er prima uit, wat een gulle lach, zegt Gerda die alle portretten aan het keuren is.

U ziet er wel mooi uit, zeg ik naar waarheid, precies zoals u bent. Rimpels en perkamenthuid hebben zo hun unieke charme.
Mensen vissen naar complimentjes (soms naar geruststelling) als ze klagen over hun uiterlijk.

'Als we maar gezond zijn, en naar de vrouwen kunnen kijken' grapt Jos.


'Wat een mooie foto van mij' horen we even vaak; zoniet vaker. Bewoners hebben heus een goed beeld van zichzelf.
'Op die foto lijk ik jaren jonger, knap gedaan!'
'What a nice surprise' zegt mister Steed.


We hebben niet meteen een instant foto voor aan de deur natuurlijk. 
Als mensen opgenomen worden - hier bij ons komen wonen - dan hangen we een groot blad met 'Welkom Jos/ Frans/ Corry ..' aan hun deur, in een kleurtje met een symbool.
Van dan begint de observatie en zien we hoe het staat met de oriëntatie van de bewoner.

Het proces van een foto maken, laten vergroten en afdrukken, sealen, ophangen duurt even en zo lang doen we het met het welkomsblad. Die timing is o.k. .


Dat familie het op prijs stelt hoorde ik vandaag ook opnieuw.
'Wat gezellig al die gezichten op de gang, vader is hier duidelijk niet alleen'
'Moeder vindt haar foto mooi, dank u'
'Fijn zoveel persoonlijke aandacht!'
'Wat jullie voor de mensen doen, zie je bijna nergens!' (dat weet ik zo niet, maar het spreekt van waardering)


Vaak vragen ze bij overlijden naar de foto die aan de kamer hing.

Op hun foto staat hun roepnaam, die vaak verschilt van hun echte naam :
Fons is Fonne, Maria is Marisse, Antoon is Antoine, Ronald is Ron, Henrika is Lizzy..

Hun foto hangt vrij laag aan. Bewoners zijn klein, gaan voorovergebogen, met een rollator, zitten in een rolstoel. Het is op hun hoogte gedaan. Die foto 's hangen er voor hun, en niet voor de show, voor de familie of de inspectie.

Op de afdeling voor mensen met dementie hangen de kaders vast want veel bewoners prullen aan alles. Ook glas zit er niet in de kaders, de foto is geplastifiëerd .;er kan niets kapot of snijden! 0_°

Van het team hangt er sinds vorige week een groepsfoto uit op canvas, met z 'n allen samen, leuk en herkenbaar.
Er zijn kadertjes aangekocht om in de gang op te hangen, en daar komt ieder met naam in.

Aan de teamdeur komt een hart met haakjes te hangen waar we bij het begin van onze shift onze foto uithangen. Zo weet men wie er op dienst is. Mensen vragen hier naar, zo komen we daarin tegemoet. 

Blog met dank aan An en Mika voor hun projectje met de foto 's van iedereen. An met het reflexiedoek en de achtergrond, Mika met het toestel en zijn auto naar het Kruidvat !

coach Clark Kent

Leefplannen maken - Lada of Leefplan ?

Senioren vanaf 65 jaar zijn zelfstandiger, actiever en bewuster van zichzelf dan vroeger. Logisch dat zij geen genoegen meer nemen met een standaardaanbod. 
Als zij gebruik maken van gezondheidsvoorzieningen, moeten deze passen bij hun persoon.

Senioren leiden liefst een eigen bestaan, bij voorkeur thuis, temidden van persoonlijke contacten en activiteiten.

In thuiszorg en verzorgingshuizen werkt men steeds meer vraaggericht, vraaggestuurd, participerend.
De vraag van de cliënt is het uitgangspunt, in plaats van het aanbod.

Het leefplan dat uw coach gaat voorstellen is bottom-up ontwikkeld, samen met ouderen en medewerkers. Op onze afdeling geestelijke gezondheidsbevordering voor ouderen gaan we deze methode nog verfijnen.

In volgende blogs wil ik het boek 'van zorgplan naar leefplan' met u lezen en het concept leefplan zo toegankelijk mogelijk voorstellen.







Bij medewerkers en cliënten hoort men:

'Ik wil best vraaggericht gaan werken. Ik sta daar echt achter als idee, hoor. Maar we werken hier in een team en we hebben samen behoefte aan een duidelijke manier waarop we dat gaan doen.'

'Het is lastig om precies te zeggen wat ik nodig heb. Ik ben nog bezig met herstellen van een heupoperatie. Binnenkort ga ik naar huis en heb ik hulp nodig. Hoe moet ik verder? Ze willen met mij daarover praten, maar dat vind ik moeilijk.'

In mijn teams zal ik dit werken met leefplannen heel praktijkgericht en aan de hand van concrete voorbeelden proberen in te brengen. Ik hoop dat ze zelf de achtergrond-info zullen lezen, daar dienen deze blogs voor en de boeken.

Bij deze zitten we reeds op pagina 10 van de 54. Goed begonnen..

coach Clark Kent,

http://freecoachclarkkent.blogspot.be/2013/03/van-zorgplan-naar-leefplan-boek-en-idee.html

Koning, keizer, admiraal ..pannenkoeken lusten we allemaal !

Waarom doen we wat we doen ?

Deze coach blogde al eens dat we in een team met verscheidene disciplines best wel eens dezelfde dingen doen, elk vanuit zijn eigen vakgebied en voor een iets andere reden.

multidisciplinair - verschillende disciplines, verschillende uitgangspunten, één doel : geestelijke gezondheidsbevordering voor ouderen

Zo bakt de verpleegster of zorgkundige pannenkoeken om bewoners een gezond tussendoortje te geven, om de ondervoeding tegen te gaan misschien, de animatrice bakt om de mensen af te leiden van hun problemen, als reminiscentie om te praten over vroeger, de ergotherapeute bakt om de motoriek of om de geest te activeren, de vrijwilliger om aangenaam bezig te zijn, de psychiatrisch verpleger of zorgkundige om contact te leggen met hun bewoners

enzovoorts

Als de zorgkundige wast voor de dagelijkse hygiëne, wast de ergotherapeute om te trainen.
Als de vrijwilliger met de bewoner wandelt om de bezigheid, wandelt de kinesist om mobiliteit te behouden.

De verpleegster geeft eten aan de moeizaam etende bewoner.
De animatrice helpt eten geven met een babbeltje over het weer.
De diëtiste geeft eten om de slikreflex te controleren, porties te beoordelen, ..

Zo speelt men met bewoners ook spelletjes, wandelt men op de gang, gaat men buiten, zingt liedjes, leest de krant .. om vele verschillende redenen.

it 's not my job , kennen wij niet !

Of een kinesist ooit eten geeft of maaltijden uitdeelt ? Waarom niet ! 
.. in nood-zaak kan iedereen dopen. 

Voor de niet ingewijde buitenstaander doen we allemaal hetzelfde. 

Gisteren maakte animatrice Justine met hen milkshake, volgende week maakt ergotherapeute Kim met hen milkshake. Vanuit ons vakgebied zien en registreren we allemaal andere zaken over eenzelfde soort activiteit.

En de bewoners ?
Voor de bewoners doen we precies allemaal hetzelfde, m.n. dingen die zij wensen en prettig vinden. Gezellig één pot nat, en toch is het team hard aan het werk.

Werken kan er zo gewoon uitzien, en zo hoort het ook vind deze coach. Het heet genormaliseerd wonen.

Pannenkoeken maken vandaag was een succes !

'Wat ruikt het hier lekker' zegt Maria die in de gang langs sjokt met haar tribune (gangkader).

'Wat hier gebeurt, zie je nergens op andere afdelingen' zegt Jes (zonder te liegen, met een krop in haar keel).

'Wat maken jullie ?' vraagt verpleegster Katleen.
'Appelsoep !' antwoordt Simonne beslist. In haar dementie is dit voor haar het juiste antwoord.

'Ik zou er op de markt geld mee kunnen verdienen, maar zo langzaam als Jef bakt zouden het heel dure pannenkoeken zijn !'
'Je wist niet dat ik een kraam had op de vogelmarkt hé' zegt Frans.

'Vroeger bakte ik thuis voor negen ..zo gezellig' zegt Ans.

'Jos was chefkok' zegt Karel
'Och' lacht Jos '..in den troep (het leger) noemde ze iedereen chefkok'. 

Armand die altijd op zijn hoede is loopt met een glimlach op zijn gezicht en vergeet even zijn waan dat we iets in zijn eten doen voor een pannenkoek die hij zelf maakte. Hier zit zeker geen medicijn in !

'Kom er bij Gerda !' roept Jan.
'Maar ik heb niks gedaan' verontschuldigd Gerda zich.
'Er is genoeg zegt haar buurvrouw'.
Jan laat hen meteen zijn kalender van Wendy Van Wanten zien met als commentaar 'ik heb goede smaak ! hopelijk ziet de directeur hem niet ..en wordt begeleidster Mies niet jaloers !'

Koetjes en kalfjes kun je horen op de anders zo stille afdeling. Deze mensen sloffen het merendeel van de dag rond of zitten in zichzelf gekeerd in een zetel. Nu zijn ze wakker en actief, schillen appels en mengen rozijnen door het deeg.
Wat een gedaanteverwisseling.

De dochter van Louis zit met hem aan tafel. Hij heeft een slechte dag. De pannenkoek is voor hem een schrale troost, een klein lichtpuntje in zijn dag misschien. Dochterlief heeft een babbeltje met de ergotherapeute en deelt pannenkoeken uit. Haar bezoek aan vader is op die manier niet te zwaar voor haar. De verpleegkundige is er ook even, en belooft zijn oogdruppels te halen.

Jos is wat overmoedig en flipt een pannenkoek naast de pan na een hele uitleg over hoog opgooien. 
'Het is maar goed dat we een hoog plafond hebben' grapt de hoofdverpleegkundige.

Moet coach Clark u echt nog overtuigen dat een animatieve houding deugdzaam is, en beter dan al dat bloedserieuze vakjesdenken elk vanuit zijn vakgebied ?

Koning, keizer, admiraal
pannenkoeken bakken kunnen ze allemaal !

..je moet het maar willen doen
anders willen is anders kunnen.

Is dit therapie ? , is dit begeleiding ?, is dit kiné ?, ergo ?, animatie ?, reminiscentie ?, activering ?, samen leven ?
..noem het wat je wilt
, dit is wat wij doen

coach Clark Kent was trots op zijn team.
Ook hij vergat bij het bezoeken van de actie dat het een erg zware dag was geweest

Hogere personeelsnormen voor rusthuizen - Psychische zorgen laten meetellen !

We leven in tijden van crisis, en de zorg mag niets kosten, ook niet meer voor gemeenten en openbare besturen.

Je kunt het je permiteren, of niet, is sluipend de norm aan het worden als zelfs OCMW-rusthuizen break-even moeten draaien terwijl deze toch vooral minder begoeden zouden moeten kunnen bedienen. De stad vult de tekorten van het OCMW niet meer aan - terecht als het gaat om verstandiger beheer van die rusthuizen - onterecht als deze rusthuizen geacht worden 'te overleven' zoals commerciële rusthuizen want ze hebben een andere opdracht en kunnen niet-betalende klanten niet weren noch buiten werken zoals dat in de privé heus wel gebeurd.

De crisis gaat nog zeven jaar duren zei prof. econoom Van de Cloot dit weekend in de krant. Wat blijft er dan van de openbare zorg en de zorgzame staat en samenleving over ? 

Deze coach leest graag studies over kleinschalig en genormaliseerd wonen zoals die van prof. Anja Declercq
..maar laat die nu niet in het budget zitten voor de gewone, laat staan armere, burger.

Het overmatig toedienen van antipsychotica aan demente personen in rusthuizen kan grondig worden teruggeschroefd.” Dat blijkt uit een onderzoek van prof. Majda Azermai (UGent). “Demente(rende) bejaarden krijgen na geheugenverlies, vaak te kampen met gedragsproblemen. Om ze toch handelbaar te maken, krijgen ze onder meer antipsychotica toegediend, geneesmiddelen met een groot risico op hartfalen, beroerte, ... We moeten dus naar een andere manier van zorgen. Daarvoor is er niet alleen nood aan kennisgeving, maar zeker ook aan een attitudeverandering van het medisch en verzorgend personeel. En dat duurt even.”

“Toch zien we heel wat proefprojecten voor ‘anders zorgen’ ontstaan,” gaat Prof. Anja Declercq (KULeuven, LUCAS) verder. “Zo wint kleinschalig genormaliseerd wonen steeds meer aan populariteit voor personen met dementie. In deze woonvorm komen zware hulpbehoevende personen terecht. Maar anders dan in een klassiek rusthuis, lijkt dit meer op een thuis, waar men rekening houdt met hun eigen hobby’s en interesses. Het meetbare gevolg is dat het medicatiegebruik afneemt






Als psychiatrisch hulpverlener en referentiepersoon dementie weet ik het gebruik van psychotrope medicijnen zoveel mogelijk te weren van de afdeling, maar soms zijn ze heilzaam zonder financiële afwegingen of te kiezen voor 'het gemak en de rust op de afdeling'.

Alternatieven voor medicijnen kosten wel extra inspanningen.

Inspanningen die gedaan moeten worden door medewerkers.

Het wordt gewoon tijd om de psychische factoren en psychische zorgen zwaarder te laten wegen op de normering van het personeel. Denk aan de dementie-golf die ons gaat overspoelen.

Nu wordt alleen de fysische zorgzwaarte bekeken ..maar mensen met gedragsproblemen en grote aandachtsvragen zijn soms nog zeer mobiel, niet incontinent  en fysisch niet ziek genoeg voor meer personeel volgens de KATZ-schalen.

De vergrijzing zal de politiek moeten doen inzien dat er meer personeel nodig is in de zorg, maar daar ligt men niet genoeg wakker van zoals men ook van de uitbetaling van ons pensioen niet genoeg wakker ligt.
Heren en dames ambtenaren genieten van meer pensioen, en beleidsmakers kunnen al lekker wat geld oppotten voor hun oude dag. Hun hangmat is te groot.

Enkele weken geleden liet zelfs een minister van Groen zich ontvallen dat een gezin van tweeverdieners gemakkelijk meer dan €4.000 netto verdient. Deze mensen leven duidelijk niet in onze realiteit en verdienen te veel om angst te hebben voor een lege spaarboek, schulden, crisis, een magere oude dag..

Fijn dat de academische wereld 'ziet' wat goed zou zijn, maar 'weten' is niet hetzelfde dan er voor ijveren of er naar handelen. 

Met alle respect en eerlijk gezegd, weten mensen in de praktijk al lang wat de prof zo mooi publiceert.

Gisteren maakte een opstootje van witte woede geen indruk op de eerste minister ..de zorg profiteert tot 2015 niet mee van de jobmaatregelen, en -steun.



Ondertussen roeien wij in de zorg met de riemen die we krijgen heren en dames politici en academici.

meer en niet minder personeel in de zorg, en meer bepaald in de rusthuizen, is geen loze kreet. Wie veegt er straks uw 

Het is een realistische vraag.

Ziekenhuisnormen zouden een verademing zijn !
Daar zouden we nogal droom-zorg mee kunnen bieden !

In de zorg wordt élke extra euro gebruikt voor de bewoners - kunt u dat voor élke extra euro in de industrie zeggen..


Groeten van uw dit keer kritische coach Clark Kent

Van zorgplan naar Leefplan - Boek en Idee ! hier !

Meer dan een boekbespreking, is dit een methode om zonder veel bureaucratie te komen tot participatie in de zorg. Als we de bewoner willen laten deelnemen aan zijn zorgproces, zijn leven binnen de afdelings-thuis dan is de-schijf-van-vijf, en de poster een ferm hulpmiddel.

https://leefplan.loc.nl/

Lees hier het idee in een notendop.

Een zorgplan bevat overzichtelijk alle afspraken over het aanbod aan zorg:

medicatie, verzorgende handelingen, incontinentiematerialen, multidisciplinaire samenwerking
enzovoort

De mensen voor wie het zorgplan geschreven wordt, bijvoorbeeld ouderen en mensen met een handicap hebben hierin vaak te weinig inspraak. Door een zorgplan om te vormen tot een instrument voor vraaggerichte zorg krijgen deze mensen de gelegenheid om zelf de regie over hun eigen leven op zich te nemen. 

Niet elke cliënt zal dit goed kunnen; assistentie van de hulpverlener blijft nodig.

In haar boek van Zorgplan naar Leefplan zet de auteur Gabriëlle Verbeek de leefplan methode uiteen. Ze laat in haar boek zien hoe je dit in de praktijk kan brengen.
Voor iedere cliënt is de zorgvraag immers anders.

‘Van zorgplan naar leefplan’ biedt een model voor een leefplan. Kenmerken daarvan zijn vijf leefgebieden, de ‘Schijf van Vijf’.

1. persoonlijke leefstijl: individuele levensgewoonte en levenspatronen
2. belangrijke contacten met partner, gezin, familie, vrienden en anderen
3. belangrijke bezigheden: (vrijwilligers) werk, hobby, interesses
4. omgeving: in eigen kamer, eigen huis, buitenshuis, buurt
5. gezondheid en de zorg die in dit verband noodzakelijk is.

Van zorgplan naar leefplan is bestemd voor iedereen die werkzaam is in het vakgebied van de verzorging of in een sociaal-agogisch beroep.

Verder is het een onmisbaar boek voor bewoners cliënten die hun eigen leefplan willen opstellen. 

Als wij dat op onze afdeling willen toepassen, gaan we hen moeten inschakelen hetgeen redelijk 'nieuw' zal zijn, voor ons!

Daarnaast is deze publicatie bedoeld voor ouderenadviseurs, bemiddelaars en adviseurs van cliënten bij indicatiestelling en anderen die zich bezighouden met de verheldering van de zorgvraag. 

Beleidsmakers en managers die de voorwaarden creëren voor vraaggerichte zorg, kunnen er veel informatie in vinden.
Deze coach bestelde het boek tweedehands bij de Sleghte, waar veel exemplaren voorradig waren via Nederland, nog niet in België. Zijn wij wat behoudsgezind?

mijn medewerkers zijn echter geen handarbeiders, maar kenniswerkers hou ik hen altijd voor. Ze doen minstens evenveel met hun verstand dan met hun handen, zoniet meer! Ze moeten op een afdeling voor geestelijke gezondheidsbevordering goed kunnen luisteren, observeren, denken, communiceren..

Dr. Gabriëlle Verbeek MBA is directeur en seniorenadviseur van Artemea.
Artemea, bureau voor vraagsturing en innovatie, heeft in samenwerking met de beroepsvereniging Sting( voor de verzorging) en het LOC (Landelijke belangenorganisatie voor cliëntenraden) een project voor de ontwikkeling van leefplannen.

---

Informatie

Titel Van zorgplan naar leefplan
Auteur Gabriëlle Verbeek
ISBN 9035227522
Uitgeverij Elsevier
€37 nieuw, ca. €21 tweedehands

Weer een idee korter bij het uitbouwen van een degelijke afdeling geestelijke gezondheidsbevordering.

groetjes van coach Clark Kent

ook info op https://leefplan.loc.nl/meer_over_het_leefplan

11 gezondheidspatronen van Gordon - Zinloos

Is Gordon zinvol op onze afdeling geestelijke gezondheidszorg voor ouderen ?

..minder zinvol dan in de acute gezondheidszorg en de psychiatrie. Vele problemen zijn gekend, en plannen zouden er al mogen zijn.

..de vragenlijst is omslachtig maar als hulpverlener doe je er je voordeel mee er notie van te hebben. Waarom je suf piekeren over vragen als ze er al zijn?

In de acute en residentiële psychiatrie heb ik er een werk over geschreven, en er mee gewerkt. Ik weet dat het daar goed werkt.

In een woonzorgcentrum, waar er minder vergaderd wordt en we met minder helpers zijn, is een eenvoudigere methode ook goed.
Toch is het lezen van deze lijst een goede oefening.

Je kunt wel stellen : Iedere verpleegkundige kent Gordon en de 11 Gezondheidspatronen. Niet iedere verpleegkundige is op de hoogte van de inhoud van de verschillende onderdelen van het ordenings-model. 

Info : Gezondheidspatronen van individuele patiënten, gezinnen en buurten/wijken ontstaan vanuit de wisselwerking tussen patiënt en omgeving. 

Elk patroon brengt de lichamelijke, geestelijke en sociale integratie tot uitdrukking. 

Geen enkel patroon kan zonder kennis van de andere patronen worden begrepen. Ze staan niet los van elkaar.

..bijvoorbeeld: de functionele gezondheidspatronen worden beïnvloed door lichamelijke, ontwikkelingsbepaalde, culturele, sociale en spirituele factoren. Bij ziekte kunnen dysfunctionele gezond­heidspatronen optreden. Ook kunnen dysfunctionele ge­zondheidspatronen tot ziekte leiden.

Of een patroon functioneel of dysfunctioneel is, kun je bepalen door gegevens uit je beoordeling te vergelijken met een of meer van de volgende:

-         a individuele uitgangswaarden

-         b vaste normen voor leeftijdsgroepen en/of

-         c culturele, sociale of andere normen.

Elk patroon wordt beoordeeld in de context van andere patronen en zijn bijdrage aan een optimaal functioneren van de beoordeelde patiënt.

1) Patroon van gezondheidsbeleving en -instandhouding

Het patroon van gezondheidsbeleving en -instandhouding omvat wat de patiënt van zijn gezondheid en welzijn vindt en hoe hij voor zijn gezondheid zorgt. Het gaat om de wijze waarop de patiënt zijn gezondheid beleeft in relatie met zijn huidige en toekomstige activiteiten. Daartoe horen ook de omgang met gezondheidsrisico's en het algehele gezondheidsgedrag zoals activiteiten m.b.t. de geestelijke en lichamelijke gezondheid, het opvolgen van gezondheidsvoor­schriften en de medewerking aan nazorg.

 2) Voeding/stofwisselingspatroon

Dit patroon bevat de inname van vocht en voedsel in verhouding tot de fysiologische behoeften, alsmede indicatoren van de plaatselijk aanwezige voedingsmiddelen. Denk hierbij aan individuele eet- en drinkpatronen, de dagelijkse eettijden, soorten en hoeveelheden geconsumeerd vocht en voedsel, voorkeuren voor bepaalde voedingsmiddelen en het gebruik van voedings- en vitaminesupplementen. Ook borstvoe­ding en het voedingspatroon van zuigelingen behoren tot dit patroon. Verder vallen eventuele huiddefecten en het algemene vermogen tot genezing onder dit patroon. Tot slot ook de toestand van huid, haar, nagels, slijmvliezen en gebit, en lichaamstem­peratuur, lengte en gewicht.

 3) Uitscheidingspatroon

Dit patroon omvat de uitscheidingsfunctie van darmen, blaas en huid. Inbegrepen zijn de subjectief beleefde regelmaat van de uitscheiding, eventueel gebruik van laxantia of andere middelen om de ontlasting op te wekken en eventuele veranderingen of problemen wat tijd, wijze, kwaliteit en/of kwantiteit van uitscheiding betreft. Ook eventuele hulpmiddelen (catheter, plaswekker, stoma-artikelen) vallen onder het uitscheidingspatroon.

 4) Activiteitenpatroon

Het activiteitenpatroon omvat het geheel van lichaamsbeweging, activiteiten, ontspanning, recreatie en vrijetijdsbesteding. Hieronder vallen alle ADL-activiteiten zoals wassen, kleden, koken, boodschappen doen, eten, werken en het huishouden. Ook de soort, kwaliteit en kwantiteit van lichaamsbeweging en regelmatig beoefende sport horen tot dit patroon. Daarnaast zijn inbegrepen factoren die een belemmering vormen voor het gewenste of verwachte individuele patroon, zoals neuromusculaire functie­stoornissen, benauwdheid, pijn op de borst of spierkrampen bij inspan­ning. Tot slot maken de vrijetijdsbesteding en alle recreatie­ve activiteiten die de patiënt alleen of met anderen onder­neemt, deel uit van dit patroon. De nadruk ligt op activitei­ten die van groot belang zijn voor de patiënt.

 5) Slaap/rustpatroon

Dit patroon omvat het patroon van perioden van slaap, rust en ontspanning verspreid over het etmaal. Hierbij horen ook de subjectieve beleving van de kwaliteit en kwan­titeit van slaap en rust en de hoeveelheid energie, en eventuele hulpmiddelen zoals slaappillen of bepaalde gewoontes voor het slapengaan.

  6) Cognitiepatroon

Het cognitiepatroon omvat alle cognitieve functies. Tot de cognitieve functies behoren waar­nemen, informatie verwerken, leren, denken en problemen oplos­sen. Ook zijn adequaatheid van zien, horen, proeven, voelen, ruiken en eventuele com­pensatiemechanismen of prothesen relevant. De pijnzin en omgang met pijn vallen onder dit patroon, en het taalvermogen, ge­heugen, oordeelsvermogen en de besluitvorming.

 7) Zelfbelevingspatroon

Het zelfbelevingspatroon betreft de wijze waarop iemand zichzelf ziet. Ideeën over de eigen persoon, de beleving van de eigen vaardigheden (cognitief, affectief of lichamelijk), het zelfbeeld, de identiteit, het gevoel van eigenwaarde en het algehele patroon van emoties. Lichaamshouding, motoriek, oogcontact, stem en spraak maken deel uit van dit patroon.

 8) Rollen/relatiespatroon

Dit patroon omvat de belangrijkste rollen en verantwoordelijkheden van de patiënt in zijn huidige levenssituatie en zijn familie-, gezins-, werk- en sociale relaties met de bijbehorende verantwoordelijkheden. Ook de subjectieve beleving van de rollen en relaties, de tevreden­heid van de patiënt ermee en eventuele verstoringen horen tot het patroon.

 9) Seksualiteit/voortplantingspatroon

Het seksualiteit/voortplantingspatroon omvat de seksuele relaties, seksualiteitsbeleving en het voortplantingspatroon, en de mate van (on)tevredenheid hiermee en eventuele subjectief ervaren problemen. Bij de vrouw zijn ook de vruchtbaarheid, maturiteitsfase (premenopauze, overgang, postmeno­pauze) en eventuele subjectief ervaren problemen van belang.

 10) Stressverwerkingspatroon

Het stressverwerkingspatroon omvat de wijze waarop iemand in het algemeen met problemen en stress omspringt. Inbegrepen zijn de reserve, de draagkracht of het vermogen om persoonlijke crises te doorstaan, coping-mechanismen, steun van familie of anderen en het subjectief ervaren vermogen om macht over de situatie uit te oefenen.

 11) Waarden/overtuigingenpatroon

Dit patroon omvat de waarden, normen, doelstellingen en overtuigingen waarop iemand zijn keuzes en beslissingen baseert. Inbegrepen zijn wat iemand belangrijk acht in het leven, en eventuele subjectief ervaren conflicten tussen bepaalde waarden, overtuigingen of verwachtingen ten aanzien van de gezondheid.

bron Rens Martijn/ Verpleegkunde.net

Werkbaar? Ja en nee.

Ja als die vragenlijst verkort in je achterhoofd zit bij jouw interacties met de bewoner.

Niet als je perfectionistisch bent en elke vraag wilt stellen, er zijn vijftien pagina 's aan vragen !

..en ook niet als je meent op die manier de bewoner hélemaal te kunnen doorgronden. Dat is een illusie !

Je kunt tot een aardig spinnenweb-diagram komen door flink door te vragen, maar is het diagram een doel ? 

No way Hosé.

Gebruik het gewoon als leidraad, omdat je een mens bent en misschien wel eens een patroon of een zorggebied vergeet te belichten.

Pragmatisch zijn

is uw coach zijn boodschap voor vandaag.

De vragenlijst deel ik binnenkort (ter illustratie!)

groetjes coach Clark Kent