Animatieve grondhouding - UNO !

Ik wil graag die animatieve grondhouding op de dienst psychiatrie en dementie zien. Verveling en sleur tegen gaan door korte momenten van activering allerlei te voorzien. Het kan al door gewoon een goeie-dag-zeggen of een praatje, of liedje, of  

..er op uit te zijn om invulling te geven aan de vragen en noden, misschien nog voordat ze geuit worden (zo doordrongen kan het handelen worden).

'Animatieve houding wasda ?'

Kortom ; via een open en geïnteresseerde omgang en het stimuleren van hun actieve inbreng, bewoners en mantelzorgers erkennen als een partner in de zorg. 

concreet ;

Positief stimuleren, 

enthousiasmeren, 

respectvol samen-werken, 

waardig invullen van de tijd ; 

zijn dé dingen om te doen, een houding om aan te nemen.

met gewoon verzorgen kom je er niet meer.

Wordt er hier gekaart? vraag ik na het avondeten.

'O, ik ben geen kaarter'

'Weet u wel hoe laat het is!'

'Tijd voor Blokken!, daar kijk ik elke dag naar'

'Ja, vroeger heb ik veel gekaart ..denk ik'

'Wilt u kaarten?'

'Welja, eerlijk gezegd kan ik niet echt kaarten, maar ik heb wel een eenvoudig spel bij.'

'O, welk?'

'UNO'

'Ken ik niet'

'Zullen we?' vraag ik. Ik dring wat aan.

'Ja, maar heel even maar want ik moet nog een lang telefoontje doen meneer'

'En ik kijk zo naar Blokken!'

Drie spelletjes UNO konden er wel af, al keken de bewoners op hun klok (Ah ja want Blokken was, en 'het telefoontje meneer!, en het is slaaptijd hoor 18:30-weet-u-wel!')

Oude mensen en hun routine. Ik heb daar respect voor, toch dring ik wat aan. 

S ziet het verschil tussen de blauwe en de groene kaarten niet zo goed en vraagt hulp. Ze laat voortdurend in haar kaarten zien, doch dat stoort niemand. Ze heeft lichte dementie maar het spelletje gaat haar mits hulp redelijk goed af.

M herkent er een oud kaartspel in 'paljassen' en hij is snel mee.

K kent het van bij haar kleinzoon en wilt meedoen, zij doet het om te winnen. Haar vriendin J zou wel mee willen doen maar kan de kaarten niet goed vasthouden met haar reumatische gewrichten. Daar is een hulpmiddel voor, maar dat heb ik niet bij me (daar ga ik nog eens om).

Zo de eerste sessie UNO zit er snel op, maar alle begin is vreemd. Een drietal bewoners heeft eens iets anders gedaan dan ze elke avond doen, en ze hebben iets leuks ervaren.

K zegt 'Clark, dit is iets voor in het weekend want dan is hier weinig te doen'.

'o.k., het weekend.'

'o.k., ik laat het spelletje op de afdeling en is er tussendoor een dood moment, dan kan het, ik maak wel tijd.'

UNO !

coach Clark Kent







Mag het een beetje moeilijker ?
Weldan ;


Nu elk woon- en zorgcentrum een visie op animatie én een jaarplanning heeft, is het belangrijk om aandacht aan de verdere implementatie (concreet maken, hét doen!) te besteden. De visie en het jaarplan moeten immers in het dagdagelijkse handelen van medewerkers steeds meer zichtbaar worden. Het kernwoord is volgens het ministerieel besluit een ‘integrale benadering’ van de animatie: 

dit betekent dat zowel de medewerkers als de organisatie steeds meer doordrongen moeten zijn van deze visie.

Dit betekent dat animatie eigenlijk kan uitgroeien tot een echte ‘zorgfunctie’: het moet
ingebed worden op de afdeling en in het geheel van de organisatie. Hier ligt een
speciale rol voor de leidinggevenden. Belangrijk is om als leidinggevende je eigen
stijl van leidinggeven te kennen en durven verder te gaan door medewerkers en
teams aan te spreken op hun al dan niet bewonersgerichte attitude.

Inhoudelijk ;

• Goede zorg is onderhandelde, vraaggerichte zorg.
• Visie op animatie: animatie is zorg in partnerschap, is zorg voor woon- en leefklimaat, is bewonersgericht werken.
• Bewonersgerichte begeleiding: hoe pakken we dit concreet aan? Hoe vertalen we
de SMK’s gebruikersgericht naar de werkvloer?
• Levensloopbenadering als aanzet voor ‘vraaggerichte zorg’ via:
* Werken met anamnese: meer dan het invullen van een vragenlijst. 
Hoe houden we dit up-to-date? De plaats in het bewonersdossier?
* Interdisciplinaire bewonersbespreking: verschillende modellen, werken met een
leidraad, hoe de levensloop vertalen in zorgafspraken voor alle disciplines? 
Hoe ‘bevrucht’ de animatie de verpleging - verzorging en omgekeerd? 
• De rol van de leidinggevende.
• Modellen voor de uitbouw van animatie: ‘Afdelingsgericht werken’? Een centraal
georganiseerd aanbod? Samenwerking tussen animatie en andere disciplines.

tekst; VOCA Training & Consult, 2008

Voorlezen in het rusthuis

Voorlezen in het rusthuis, één van de top-bezigheden.

Dokters-romannetjes, heerlijk klef en lekker simpel, 

verhalen van vroeger, zalig wegdromen,

en vooral kort-verhalen als de aandacht niet-meer-je-dat-is, o zo spannend

Wat een leuke activiteit ! dat Voorlezen !

Hier zijn enkele plezante voorbeelden

Vroeger waren wij veel jonger : een jeugd in Vlaanderen

Gaston Durnez

Volwassenen non-fiction 

Vlaamse sprookjes

Geert van Istendael

Fictie 

Tien op tien en een kus van de juffrouw : de lagere school in Vlaanderen, vroeger en nu

Dani Van Gompel

Volwassenen non-fiction 

Vroeger waren wij veel jonger : een jeugd in Vlaanderen

Gaston Durnez 

Volwassenen non-fiction 

Meneer Doktoor : verhalen over leven en dood, lijf en lust 1937-1964

Peter Vandekerckhove 

Volwassenen non-fiction 

Madame est servie : leven in dienst van adel en burgerij 1900-1995

Diane De Keyzer

Volwassenen non-fiction   

De keuken van meesters en meiden : klassenverschillen aan tafel 1900-1960

Diane De Keyzer 

Volwassenen non-fiction  

Congo : de schoonste tijd van mijn leven : getuigenissen van oud-kolonialen in woord en beeld

Jan Raymaekers

Volwassenen non-fiction  

In de tijd dat de kindjes nog gekocht werden

Julien Van Remoortere

Volwassenen non-fiction 

In de tijd van de kleine patatten : Vlaanderen 1900-1945

Julien Van Remoortere

Volwassenen non-fiction 

In de tijd van meneer pastoor : toen de kerken nog vol zaten

Julien Van Remoortere

Volwassenen non-fiction 

Mijn moeder : gesprekken met moeders en hun bekende zonen en dochters

Phara De Aguirre (interviewer) 

Kaat Mensels 

Volwassenen non-fiction 

Maar jullie vinden er vast veel, veel, veel meer. Eéns bezig, is er geen ophouden aan !

groetjes van Clark Kent

coach Clark Kent steekt therapeutische pop in de Miele wasmachine

Filmpje om te gieren. Volgens mijn kids ga ik naar de hel voor dit.

De Zweedse Britt-Marie Egedius Jakobsson is de ontwerpster van deze bijzondere poppen. Zij heeft een achtergrond als lerares en gezinstherapeut.
Joyk poppen uit Zweden zijn wereldwijd bekend om het verzorgingsinstinct uit te lokken.

Aangezien de therapeutische poppen door mensen met dementie al eens aanzien worden als echte kinderen krijgen ze ook wel eens écht eten en drinken, geraken ze onder de vlekken ..en stinken.
Ik steek ze niet graag in de industriële wasautomaten op het werk dus maken ze wel eens een ritje mee naar huis en gaan ze apart in bad..

Ze overleven dat elke keer goed.
Mijn kinderen vinden ze 'eng' , maar dat hoor ik ouderen nooit zeggen. Blijkbaar is er over dit therapeutisch gerief nagedacht. Clark vindt hun navel schattig.

Nellie

Emilie

Propere groetjes van Clark Kent

€39,95 bij http://webwinkel.eelkeverschuur.nl/joyk-pop-sara

en bij

http://www.smabies.com/dolls/1117-emilie.html?gclid=CPCdvIK3sbECFYzbfAodRmwAmQ

Productbeschrijving

Joyk poppen zijn poppen waar je van gaat houden. Ze hebben een menselijk aspect. De kracht van de poppen is dat alle sensorische kanalen worden aangesproken.
De tactiele informatie door de zachte huid en haar. Het oogcontact omdat iedere Joyk pop je altijd aankijkt, of het nu direct van voren is of als je haar in de armen neemt.

Deze unieke poppen staan voor comfort, veiligheid en vriendschap en zijn betekenisvol voor zowel kinderen als volwassenen. “Empathy Dolls” worden voornamelijk gebruikt op scholen, in ziekenhuizen en in woon- en zorg centra
m.b.t. het inlevingsvermogen van zowel jongere als oudere mensen (denk hierbij o.a. aan autisme en dementie).
De knuffelpoppen hebben een hoge aaibaarheidsfactor. Ze zijn gemaakt uit zachte en aangenaam aanvoelende materialen. Ze hebben behoorlijk wat gewicht waardoor ze stevig aanvoelen. Er is bijzonder veel aandacht gegeven aan bepaalde details, zo zijn de handen en vingertjes bijzonder natuurlijk gemaakt. Als je de pop op je linkerarm houdt,
zoals de meeste mensen dit vanzelfsprekend met een baby doen, dan kijkt de pop je aan. Dit contact roept het gevoel op om voor de pop te willen zorgen. De poppen zijn ook makkelijk aan- en uitkleden.

Deze knuffelpop is 38 cm. lang.
Ze zijn speciaal verzwaard aan de onderzijde om een natuurlijk effect te bekomen. Hierdoor blijven ze ook goed zitten.

Snel overzicht

Knuffelpoppen met een hoge aaibaarheidsfactor

Onze grootste, meest innemende pop, Vera.

Dementievriendelijke wandeling in Hasselt/ Limburg.

Inspirerend filmpje !


Fantastisch initiatief dat ik in de kijker wil plaatsten. Voor iedereen die dit wilt organiseren raad ik de folder aan, die deze coach gaat gebruiken om zelf eens een dementievriendelijke wandeling ineen te steken ! 

Clark Kent