Zoeken in deze blog

zaterdag 12 mei 2012

Dementie en Schaamte


Schaamteloos ? Over schaamte bij mensen met dementie.

Week 20 van het Project dementievriendelijk rusthuis
Schaamte is een onaangename psycho(sociale) emotie waarvoor de angst om door anderen misprezen of zelfs niet meer geaccepteerd door de groep te worden bepalend is.
Een emotie, een gevoel is een innerlijke (positieve of negatieve) beleving van een bepaalde gebeurtenis. Uit schaamte hebben mensen zich te verbergen voor anderen of boos te worden. 
Schaamte is daarmee een sterk cultureel bepaald fenomeen. Wie hoorde niet van zijn ouders afkeurend: ‘Je zou je moeten schamen!’, of ‘Ze zouden zich moeten schamen omdat..’ Schaamte is ongeveer de tegenpool van het eergevoel (trots).
Het Franse woord gène (een samentrekking van gehenna, Hebreeuws voor hel of folterondervraging) benadrukt de fysiek merkbare onbehaaglijkheid die met schaamte vaak gepaard gaat.
Schaamte is subjectief, mensen die identieke daden stellen, gaan zich individueel meer, minder of helemaal niet daarvoor schamen.
Schaamte is jezelf in vergelijking met een ander (of anderen) om bepaalde redenen die, vind jij, jou vallen toe te rekenen, de mindere voelen.
Het heeft betrekking op je gedrag, karakter of persoonlijke eigenschappen, of iets anders wat op jou teruggaat of met jou in verband kan worden gebracht. De reden kan echt zijn of enkel bestaan in jouw perceptie en/of die van anderen.
Bijvoorbeeld, een oudere die zich schaamt voor haar incontinentie of zelfs maar haar kunstgebit. Een man die zijn ontslag gekregen heeft en zich daarvoor schaamt tegenover vrouw en kinderen. Mijn dochter, als ze denkt dat ze, in mijn ogen, iets doms gedaan heeft. Voor mocht je geen idee hebben waarom anderen zich maar zouden schamen, voeg ik hier een lijst toe met 107 van die redenen.
Je kunnen schamen is een belangrijke, nuttige kwaliteit in het interpersoonlijke verkeer dat leven heet. Het zorgt voor zelfregulatie van gedrag en geeft de interactie mede vorm, zowel in het positieve als negatieve.
Waarvoor je je te schamen hebt is in de cultuur vastgelegd en gelinkt aan de normen die daar en op dat moment gelden. Verschillende generaties schamen zich vaak over heel andere zaken.
Ook moet duidelijk zijn wat in een gegeven context schaamtevol is.
Toiletbezoek zorgt vaak voor schaamte bij vrouwen
Voor een derde van de vrouwen is een toiletbezoek een genietmoment vanwege de rust. Daarnaast blijkt wel uit een Nederlands enquête dat naar de wc gaan vaak gepaard gaan met schaamte.
In je broek plassen is voor een driejarige zelden, maar voor een twintigjarige vrijwel altijd schaamtevol. De achterliggende reden is dat we vinden dat volwassenen hun blaasspieren moeten kunnen beheersen en we dat niet van driejarigen verwachten.
Je schamen gaat gepaard met gevoelens van minderwaardigheid. In een samenleving als de onze, waar schaamte en je de mindere voelen niet positief beoordeeld worden, kan dit, in reactie daarop, boosheid, verdriet, gevoelens van eenzaamheid, en schaamte voor de schaamte oproepen.
De zoon die zijn moeder al jaren niet meer heeft gebeld en het telkens opnieuw uitstelt. De vrouw die al twintig jaar lang niet tegen haar man durft te zeggen dan ze niet van hem houdt. En die dat besef elk jaar dieper wegstopt.
Mensen verbergen hun schaamte achter een air van onaantastbaarheid of, zelfs, agressie. Onder de schaamte verborgen tref je dan verdriet, of verdriet vermengd met boosheid aan. Tenminste, als je erbij kunt.

Dementie en Schaamte?

Schaamte kun je leren overwinnen. Maar vandaag gaat het om onze medemens met dementie. Zoals je wel weet kan een persoon met dementie zich door zijn/haar zieke brein onmogelijk aan passen zoals 'gezonde' mensen.
Een persoon met dementie kan zich ook niet gepaster gaan gedragen, het verlies is definitief. J loopt in de gang rond met zijn onderbroek boven zijn pyamabroek, hij komt K tegen en groet hem vriendelijk en deze groet terug. K loopt volledig naakt, gewoon verder.
'Maar maar toch' zegt bezoekster F 'kunt u die man niet fatsoenlijk kleden !'
Een persoon met dementie kan zich niet aanpassen aan gezonde mensen. 'Gezonde' mensen dienen zich om die reden aan te passen aan de dementerende medemens.
Vaak zorgen wij er ongewild voor dat oudere mensen zich schamen, dat is erg, het is iets om bij stil te staan.
Het valt niet mee om te communiceren met iemand met een vorm van dementie. Er zijn echter een aantal hulpmiddelen waardoor dit wel mogelijk is. Bedenkt u zich wel van te voren iedere persoon met dementie is anders. Wanneer mensen een beginnende vorm van dementie hebben is er vaak nog goed te communiceren.
Maak contact met de persoon door oogcontact te maken.
Let op uw gezichtsuitdrukking door vriendelijk te kijken.
Spreek rustig met korte zinnen.
Laat u niet afschrikken wanneer de persoon vreemde antwoorden geeft.


(i.v.m. schaamte vooral) Voorkomen faalmomenten.
Overhoor de persoon niet: Stel geen vragen als: "Wat heb je vanmiddag gegeten?" "Hoe heet ik ook al weer?" De persoon weet dit meestal niet meer en wordt dan pijnlijk herinnerd aan zijn/haar onvermogen.
Probeer de persoon niet te verbeteren wanneer hij/zij iets zegt wat niet klopt, maar praat mee en houdt zelf de grote lijn van het gesprek in de gaten.
 
Doe zo normaal mogelijk (eerst oogcontact voordat u iemand aanraakt, iedere handeling uitleggen, benoemen, contact houden).
Ga met de dementerende niet in een wel waar/niet waar-discussie. Het leidt meestal alleen tot spanningen, onrust en irritatie.
Help de dementerende met tijdsoriëntatientatie door regelmatig op te merken:
 
"Het is nu half elf, koffietijd".
 
"Het is vandaag donderdag uw dochter komt vanmiddag langs."
 
Niet forceren.
Overvraag de persoon niet:
 
- Blijf niet doorvragen als de persoon het niet meer weet.
 
- Blijf niet stimuleren wat de persoonniet meer kan.
 
- Stel niet meer dan één vraag tegelijk. Twee vragen onthouden lukt niet meer.
 
- Geef niet meer dan één advies of taak tegelijk. Bijvoorbeeld: ik vind het fijn als u me even helpt met afwassen. Voeg dan de daad bij het woord. Als er tijd zit tussen woord en daad is hij het weer vergeten
Vermijd test-situaties. We maken de dementerende nog onzekerder als we hem telkens vragen stellen als:
 
- hoe oud bent u?
 
- wat heeft u gisteren gegeten?
- hoeveel kinderen heeft u?
 
- weet u nog hoe ik heet?
 
Neem de gevoelens van de dementerende mens serieus. 

Het gaat allemaal om een respectvolle benadering eigenlijk.


Warme groet van 


Clark Kent
















De rest is voor de maarwaardezoekers


tekst — Leerling in het welsprekend schamen op maart 27, 2012 om 18:01
Hiervoor zou een mens zich kunnen (moeten?) schamen…
1) in de winkel aan de kassa staan met een hele rij mensen achter je, net het te betalen bedrag te horen gekregen en beseffen dat je niet voldoende geld bij je hebt
2) een kind slaan
3) liegen
4) bad hair day
5) dat je vader in het openbaar uit zijn krammen schiet tegenover je moeder/ je broer / jou
6) dat je niet van huis wil vertrekken zonder een zoen van je moeder te hebben gehad, al ben je geen kind meer
7) als je ouders je afzetten bij je grootouders om er een week te logeren, dat je dan ’s avonds in je bed huilt omdat je je ouders mist, hoewel je erg veel zin hebt in die week bij je grootouders; niet willen dat ze zien dat je een beetje heimwee hebt, omdat je ze niet wil kwetsen
8 ) over straat lopen met een volle zak boodschappen die plots scheurt; gevolg: al je boodschappen verspreid over het voetpad
9) je weet dat je moeder achter je fietst en wil haar nog iets zeggen, na een tijdje hoor je een fiets dichterbij komen, je begint je relaas en plots blijkt dat je tegen een wildvreemde bezig bent
10) je lach die misschien een beetje abnormaal klinkt
11) je figuur
12) waar je in gelooft, of je al dan niet gelooft
13) kindermisbruik
14) een moord
15) voor de grap tegen je broer zeggen dat je grootmoeder net overleden is, gewoon om te zien wat zijn reactie is
16) je ouders uitmaken voor het rot van de straat
17) dat je schoenen met hieltjes aanhebt, waarvan er één een beetje stuk is en je de hele tijd afwisselend een mooi klakgeluid maakt en bij de volgende stap een schel geluid van een ijzeren punt die de grond raakt
18) iets grappigs vertellen dat niemand grappig blijkt te vinden
19) egoïstisch zijn
20) een snoepje stelen uit een winkel
21) achter iemands rug slecht spreken over die persoon
22) hoe je overkomt naar de buitenwereld toe
23) in het buitenland nog zo je best doen om de lokale taal te gebruiken in contact met de inwoners van dat land en er maar niet in slagen
24) dansen, omdat je weet dat je het niet goed kan
25) dat je niet weet hoe het voelt gekust te worden
26) als je beloofd had iemands geheim te bewaren en het al dan niet opzettelijk toch verklapt
27) je outfit
28) je moet dringend ergens naartoe, maar hebt thuis net erg gehuild; de tranen zijn opgedroogd, maar je ogen zien nog rood, en dan maar hopen dat niemand het ziet
29) vluchtmisdrijf plegen
30) in een volle aula je hand opsteken om iets te vragen aan de docent
31) over de speelplaats lopen, bang om uitgelachen te worden
32) ergens van overtuigd zijn, het in geuren en kleuren aan de man brengen, totdat blijkt dat je het niet bij het rechte eind had met je veronderstelling (en daar dan op gewezen worden)
33) als volwassene nog steeds graag naar liedjes van Samson & Gert en zo luisteren
34) als je plots merkt dat je net je regels hebt gekregen en dat je er niet op voorzien was met alle gevolgen van dien
35) dat iemand die boven je staat je een vraag stelt en dat je geen antwoord hebt, dat je geen idee hebt waar het over gaat
36) dat je thuis financieel krap bij kas zit
37) dat je nooit hebt leren zwemmen/fietsen/…
38) in de winter uitglijden over het ijs in een drukke winkelstraat
39) over het feit dat je huis na twintig jaar nog steeds niet in orde is, bv. dat de muren nog altijd alleen maar zijn bepleisterd
40) dat je de verjaardag vergeet van iemand die je nauw aan het hart ligt
41) hoe je op een foto staat
42) slechte punten op school (ev. incl. de bekendmaking ervan aan je ouders)
43) vertellen aan een vriend hoe je je vanbinnen voelt, blijk geven van je kwetsbaarheid
44) zingen op de fiets wanneer er plots iemand voorbij rijdt/wandelt/…
45) als je na je examen de deur van de aula maar niet open krijgt, omdat die gewoon wat klemt, terwijl er nog tientallen mensen examen aan het afleggen zijn
46) je ware gevoelens voor een bepaald(e) jongen/meisje
47) je seksuele geaardheid
48) voor de tijd die je in de gevangenis hebt doorgebracht
49) naar een verjaardagsfeestje gaan, waarvoor je je moet verkleden
50) als je net een optreden in de muziekschool achter de rug hebt voor je instrument en je zelf weet dat je ‘heel veel fouten’ hebt gemaakt en je het liefst onmiddellijk de zaal uit zou willen rennen maar je niet kan
51) je gewicht
52) puistjes
53) roos in je haar
54) beseffen dat je in een brief aan een belangrijke, professionele instantie, die je net hebt verzonden, een dt-fout/spellingsfout hebt laten staan
55) een moedervlek
56) een litteken
57) dat je vooraan in de klas een spreekbeurt moet geven
58) iets zeggen dat de ander kwetst
59) je eigen naaktheid, zowel letterlijk als figuurlijk
60) je persoonlijke voorkeuren op allerlei vlakken
61) dat je als vrouw voor een tijdje op een mannenfiets moet rijden, omdat jouw fiets bij de fietsenmaker is/momenteel niet beschikbaar is
62) op straat mensen in nood (bv. bedelaars, een kind dat viel, iemand wiens portefeuille op de grond valt) niet helpen en ze straal voorbijlopen, hoewel je weet dat dat niet het juiste is
63) onwetendheid
64) je kan niet goed tekenen
65) te laat komen op een afspraak
66) een afspraak vergeten
67) in een pashokje een kledingstuk niet meer uitkrijgen
68) een belofte niet nakomen
69) tijdens een gelegenheid waarvoor het de bedoeling was dat iedereen zelf iets klaarmaakte/bakte om op te eten, merken dat jouw creatie er het minst smakelijkst uitziet
70) de gedragingen, houding, woorden van een ander
71) je grootte
72) in deze hoogtechnologische wereld niet in het bezit zijn van een computer/een gsm omdat het je aan middelen ontbreekt om er je één aan te schaffen
73) je kind te vondeling leggen
74) in dronken toestand verschijnen op een formele bijeenkomst
75) kindsoldaten rekruteren
76) dat je in een overladen circustent uit het publiek gepikt wordt om tijdens de show te assisteren
77) dat er na meer dan een jaar nog altijd geen nieuwe regering is in België
78) haatmails sturen naar Frank Deboosere om hem te zeggen dat hij de dood van de 5 slachtoffers van het Pukkelpopdrama op zijn geweten heeft
79) er op een feest in het bijzijn van al je vrienden niet in slagen een champagnefles te ontkurken, hoe hard je het ook probeert
80) tijdens het optreden van een koor waarvan je lid bent, plots een valse noot ten tonele brengen, hoewel je zo lang op de liedjes had geoefend
81) plots merken dat je je T-shirt/trui achterstevoren of binnenstebuiten aan hebt
82) je trouwring kwijtspelen
83) iemand straffen voor iets waar die persoon voor niets tussen zat/iemand iets verwijten waarvan je weet dat die persoon er niets mee te maken had
84) de schuld op iemand anders steken
85) je moeder niet helpen in het huishouden, enkel en alleen omdat je geen zin hebt
86) lachen met de ellende die een ander doormaakt
87) toezien hoe iemand lijdt en er geen actie tegen ondernemen (bv. hongersnood in Afrika, natuurramp)
88) een beugel moeten dragen
89) huilen in het openbaar
90) zonder toestemming van de betrokken persoon binnendringen in zijn of haar privéleven (bv. paparazzi)
91) iets niet durven (bv. niet van de springplank in het zwembad durven springen, niet in het diep durven zwemmen)
92) je volledig laten gaan tijdens een dessertbuffet, terwijl je beloofd had gezonder te gaan eten
93) je moet voorlezen tijdens een eucharistieviering en je leest de verkeerde tekst voor
94) na een feest bij een vriend(in) thuis was je mee af en plots laat je een duur wijnglas uit je handen glippen, waarna het met veel lawaai de grond ontmoet
95) zeggen ‘Amai, ’t is hier stil. Is er iemand gestorven of zo?’, wanneer niet veel later blijkt dat dat ook echt het geval is
96) verhaal van een meisje dat een jaar in Finland verblijft met AFS (2011-09-06): “Ik zit hier nu in Finland en ik ben volop bezig de woordjes te leren. Dat lukt natuurlijk niet altijd even goed. Ik durf soms wel eens een woordje te zeggen dat totaal verkeerd is. Zo was ik de tweede dag volop bezig post-its te kleven in het huis. Ik plakte op de sofa ‘paikka’, want mijn woordenboek zei dat het ‘zetel’ betekende, maar het bleek ‘van mij’ te betekenen. Het was wel een beetje gênant toen mijn gastmoeder mij daarover aansprak.”
97) ontbossing
98) je ouders/bepaalde familieleden
99) je kleding/je schoenen
100) vrienden die zich zat drinken
101) zelfmoordgedachten hebben
102) je even heel ongelukkig voelen
103) allergie
104) rommel in je huis als je bezoek hebt
105) op kamp toch maar 2x/dag je tanden poetsen, net als alle anderen, om niet te moeten toegeven dat je het bij je thuis eigenlijk maar 1x/dag doet
106) je voor- en/of familienaam
107) je schamen omdat je je schaamt

zaterdag 5 mei 2012

coach Clark Kent: Ernest Hemingway's Six Words, aan zes woorden geno...

coach Clark Kent: Ernest Hemingway's Six Words, aan zes woorden geno...: VERHALEN VAN 6 WOORDEN  ‘For sale: baby shoes, never worn.’ Ernest Hemingway noemde het zijn beste verhaal dat hij ooit geschreven had. ...

Ernest Hemingway's Six Words, aan zes woorden genoeg


VERHALEN VAN 6 WOORDEN 
‘For sale: baby shoes, never worn.’ Ernest Hemingway noemde het zijn beste verhaal dat hij ooit geschreven had.

Een mens zou snediger kunnen zijn.
(is mijn punt van de dag)
- uw Clark Kent in dees blog

















There were only six words left.
- Gregory Maguire



De dood verhinderde Jack's laatste woorden. 
- Herman Brusselmans 



Computer, did we bring batteries? Computer?
- Eileen Gunn



Aangeboden: blindegeleidehond, tuigje licht beschadigd. 
- Hans Münstermann


Elk 6 woorden ..epic ! Nu Jij..
















Pizza, pappa scoorde thuis warme punten
- ikzelf op facebook


The baby’s blood type? Human, mostly.
- Orson Scott Card



Hij snikte ‘Hoer!’ En vilde voort.
- Tom Lanoye



Te koop: Feyenoord-vlag, weinig mee gezwaaid. 
- Tommy Wieringa


'Hij had aan zes woorden genoeg.'
- Arjan Visser 



Vond maar vier woorden, wat nu?
- uw Clark Kent


Waarom droeg deze vreemde vaders horloge?
- Jessica Durlacher 


Met de schaamte van beginnende dementen..
- hoofdverpleger iX

Will this do (lazy writer asked)?
- Ken MacLeod



1940: Young Hitler! Such a cantor!
- Michael Moorcock



Osama’s time machine: President Gore concerned.
- Charles Stross





Jouw punt, rap gemaakt. (be-)Luister vaker.
- coach Clark Kent
(vaak snedig van wil, niet genoeg..)


..nu aan jou, speels ..have fun

C K











coach Clark Kent: Clark's dagboeksnipper; Weerietsgeleerd over Burn ...

coach Clark Kent: Clark's dagboeksnipper; Weerietsgeleerd over Burn ...: 'Weerietsgeleerd' zou één woord moeten zijn. Tip voor een handig boek om zelf uit je burnout te geraken. Ik gebruikte het doe-boek en het werkt prima. Carien Karsten schrijft begrijpelijk..

Clark's dagboeksnipper; Weerietsgeleerd over Burn Out

'Weerietsgeleerd' zou één woord moeten zijn.

Coach, al dan niet verlicht (je zou eens moeten weten hoe vaak ook niet, je zou niet betalen voor mijn advies, gniffel) soms ben ik heel boos over omstandigheden, teleurgesteld in mensen..

Tegenwoordig heb ik te maken met mijn opgebrande baas (burn out).
Ik heb er mee te maken, héél lastig
die plotse woede uitbarstingen om niets "waar is die sleutel! ik ben hier de directeur en ik kan niet binnen in deze ruimte, in mijn eigen instelling!", "Blijf uit MIJN kast, je zit ALTIJD aan mijn spullen!",

of het grote gebrek aan inlevingsvermogen"Jullie druk?!, Join the club!", "Verlof! dat ze eerst hun werk maar doen!". Anderen zijn het steeds 'geweest'.

of de demotiverende opmerkingen "Doe maar eens wat je preekt!", "Bijscholen is allemaal leuk, ik wil dat er gewerkt wordt", "Doe maar gewoon wat ik zeg"..

Geen notie meer hebben van prioriteiten. ..geen tijd om te overleggen, en wél om te 'zagen' en zich te beklagen over eigen privé kwesties (haar financies, haar kinderen, haar ex, haar vriendinnen, de directie (die ze in hun bijzijn naar de mond praat).. Jezus nog aan toe zeg!).
(soms) Heb ik er mee te doen als ze huilend de deur toe trekt en we niet meer mogen storen.

Burn out is geen pretje, voor de medewerkers niet ..voor haar niet..

Opgebrand zijn en angst maken lafaards van ons allemaal (dus oordeel ik niet ..'te hard')

Zo iemand wordt niet alleen pessimistisch en (een downer) maar ook onverzadigbaar en haast compleet blind voor zijn gedrag ("Jij vindt misschien dat ik zaag, maar ik heb gelijk want..", "Als mens kan ik dat begrijpen, maar hier ben ik 'baas' en als 'baas'..)
Opvallend hoe mijn chef een héél ander iemand is geworden. Ze is autoritair waar ze anders haar gezag en aanzien haalde uit haar voorbeeldfunctie. Ze laat zich door niemand nog iets zeggen.

Als ze hier door komt (..als ze hulp zoekt) gaat ze zich schamen voor haar gedrag. Ze doet dingen die ze in de jaren voordien nooit deed, is volledig de trappers kwijt.

Ik ga het in mijn blogs nog wel hebben over burn out, zeker aan de hand van dit goed en handig boek - in nieuwe kaft 2012.

En andere boeken van Carien Karsten
http://www.carienkarsten.nl/dagen/dag_1.htm
Hier vind je ook een burnout test.

Zelf heb ik twee maal burn out (opgebrand voelen) aan de lijve ondervonden - bij de zelfmoord van een cliënt (psychisch), en bij overbelasting door werk (fysieke factor was groot).
De eerste keer viel ik ziek, de tweede maal zocht ik hulp en ging op mindfulness training.

Wat heb ik geleerd?
Het beter te herkennen bij mezelf, en bij anderen.
Anderen niet te overbelasten, als baas (wat ik ben) meer begrip te hebben voor commentaar.
Tijdig te praten (dat zou je van mij niet vermoeden dat ik zaken op krop ..en toch deed ik het)
Open en eerlijk te zijn (over o.a. mijn grenzen)
Ruimte te ervaren (ik dacht voorheen ook dat die er niet was!)
Mediteren (kwartiertje per dag), en dat is niet hetzelfde dan ontspannen.
Leven met meer aandacht voor hier en nu.
Me niet te verzetten tegen dingen die buiten mijn controle liggen.
..

En uit de laatste confrontatie met mijn opgebrande baas (ze had het er maar over dat ik zo ondankbaar was omdat ik het niet eens was) leerde ik:

Veel belangrijker dan 'bedankt te worden', of 'geliefd te worden', is het om 'vertrouwd' te worden.


Dat heb ik haar gezegd, dat zij zich niet moe moet maken om me te bedanken voor werk dat ik sowieso toch doe, en graag doe. Ik vroeg haar om mijn mening te respecteren en op mijn inzet te vertrouwen.
Er gebeurde geen wonder, mijn baas werd er niet kalmer van (integendeel)
..maar het deed mij wel heel goed.


Clark Kent


Voor de meerwaardezoeker






coach Clark Kent: Leo Tolstoy: Drie Vragen / de drie belangrijkste d...

coach Clark Kent: Leo Tolstoy: Drie Vragen / de drie belangrijkste d...: Te rade gaan in het oosten is erg in (en terecht), maar hier een wijs Russisch kortverhaal. Meteen ken je de 3 belangrijkste dingen in je leven. Tolstoy vertelt..

vrijdag 4 mei 2012

Leo Tolstoy: Drie Vragen / de drie belangrijkste dingen in het leven




Leo Tolstoy was in 1900 de beroemdste man op aarde. Dit was voor Radio of TV. Hij was een groot schrijver, 'de ziel van Rusland’.
'Het is eenvoudiger 10 boeken met filosofie te vullen dan één principe in praktijk te brengen.'
is een van zijn vele wijze citaten

De drie vragen is een kortverhaal dat in 1885 voor het eerst werd gepubliceerd in een bundel
Het is een parabel die gaat over een koning die antwoord wilt vinden op de drie voornaamste levensvragen.
In het kader van permanente vorming rond zorg vertaalde ik dit verhaal van een adioboek door dr. Wayne Dyer. Ik wil aantonen dat niet alle wijsheid Oosterse wijsheid hoeft te zijn, en oude wijsheden nog steeds relevant blijven voor de Westerse mens.
Het project dementievriendelijk rusthuis kan een inspirerend verhaal gebruiken. Hopelijk geniet u ook van deze parabel, en zet het aan tot nadenken.

Ooit bedacht een koning dat als hij altijd zou weten wanneer hij aan iets moest beginnen/ hij zou weten welke de juiste mensen zijn om naar te luisteren (en wie te ontlopen)/ en bovenal als hij zou weten wat het belangrijkste was dat hem te doen staat, dat hij dan nooit zou falen.

Hij besloot dit idee te delen in zijn koninkrijk en vroeg om raad. Hij loofde een grote beloning uit aan wie hem het juiste antwoord zou geven op deze vragen

  •  Wat is het juiste moment voor elke actie?
  • Wie zijn de meest waardevolle/ belangrijkste mensen?
  • Hoe weet ik wat het belangrijkste is om te doen?
Wijzen kwamen van overal, en gaven allemaal verschillende antwoorden.

Op de eerste vraag antwoorden sommigen dat je best een tijdschema opmaakt en je daar aan strikt aan houdt. Allen zo, zegden zij, zou alles gedaan worden op het juiste moment.
Anderen zeiden dat het onmogelijk zou zijn om op voorhand te weten wat het geschikte moment is voor elke actie, maar dat men zich het best niet bezig houdt met prullen en tijdverlies – en doet wat het meest nodig is van de dingen die over blijven.
Anderen zeiden dat hoe oplettend de koning ook zou zijn, één man nooit het juiste moment zou weten voor elke actie én hij daarom een groep wijzen moest hebben die hem helpen om voor alles het juiste moment te vinden.
Anderen zeiden dat er zaken zouden zijn die niet kunnen wachten om beslist te worden door een raad van wijzen. De koning zou best op voorhand weten wat er te gebeuren stond. Alleen magiërs weten dit, en daarom moet de koning een magiër raadplegen.

Op de tweede vraag kreeg de koning eveneens uiteenlopende antwoorden.
Raadgevers, priesters, dokters oftewel strijders zouden het meeste nodig zijn.

Op de derde vraag wat de belangrijkste bezigheid is voor de koning zeiden sommigen wetenschap, anderen handigheid, oorlogvoering of bidden.

Alle antwoorden waren zo verschillend dat de koning met geen enkel tevreden was, en hij gaf niemand de beloning.
Hij wou wel nog antwoord op zijn drie vragen en besloot een kluizenaar op te zoeken die van heiden en ver befaamd was voor zijn wijsheid. De kluizenaar leefde in een woud waar hij nooit uit kwam, en hij ontving alleen maar gewoon volk. De koning deed eenvoudige kleren aan, en voordat hij bij de grot van de kluizenaar was, steeg hij af van zijn paard en liet hij zijn beschermers achter. Hij ging alleen.


Toen de koning toekwam was de kluizenaar in de grond voor zijn verblijf aan het graven. De kluizenaar zag de koning, groette hem en deed voort. De kluizenaar was mager en kwetsbaar en telkens als hij zijn spade in de grond stak en een beetje grond omdraaide, ademde hij zwaar.
De koning stapte op hem toe en zei ‘Ik ben naar jou gekomen – o wijze man – om antwoord te krijgen op drie vragen. Hoe kan ik leren om het juiste te doen op het juiste moment?/ wie zijn de mensen die ik het meeste nodig heb?  Aan wie besteed ik dus het meetse aandacht/ en welke zaken zijn het belangrijkste en verdienen mijn aandacht?
De kluizenaar luisterde naar de koning zijn vragen, beantwoordde geen enkele, spuwde in zijn handen en groef door.

‘Kom u bent moe’, zei de koning, ‘laat mij u helpen’.  ‘Ik zal een tijdje voor u werken’.
‘Dank u’ zei de kluizenaar, hij gaf de spade aan de koning en ging op de grond zitten.
Toen hij twee bedden had gemaakt, stelde de koning zijn drie vragen opnieuw.
De kluizenaar gaf weer geen antwoord. Hij reikte naar de spade en zei ‘rust nu een tijdje en laat mij nog wat doen’. De koning gaf hem zijn spade niet terug en bleef graven. Uren gingen voorbij en de zon begon achter de bomen te gaan. Toen stak de koning de spade in de grond en zei

‘Ik kwam naar u toe – o wijs man – voor een antwoord op mijn vragen. Als u ze niet wilt beantwoorden, zeg het me dan, ik ga weg’.
‘Er komt iemand aangerend’ zei de kluizenaar ‘laten we zien wie het is’.
De koning draaide zich om en zag een man met baard aanrennen uit het woud. De man hield zijn handen tegen zijn buik gedrukt en bloed kwam tussen zijn vinger vandaan. Toen hij de koning bereikte, viel hij kreunend op de grond. De koning en de kluizenaar deden hem het hemd uit, er was een grote wonde in zijn buik. De koning wastte de wonde zo goed hij kon en deed er zijn zakdoek en een handdoek van de kluizenaar op. Hij spoelde de verbanden opnieuw en opnieuw totdat het bloeden eindelijk stopte. 

De man kwam wat bij en vroeg iets om te drinken. De koning haalde hem fris water en gaf het hem. Ondertussen was de zon onder en het was fris geworden.  De koning droeg met de hulp van de kluizenaar de gewonde man naar binnen. Op het bed viel de man in slaap. De koning was zo moe van zijn reis en al het werk dat hij op de drempel ook in slaap viel. Hij sliep vast door de korte zomernacht.
Toen hij ’s morgens wakker werd duurde het lang voordat hij wist waar hij was, en wie de vreemde en bebaarde man was die naast hem lag en hem intens aanstaarde.
‘Vergeef mij’ zei de man met de baard met een zwakke stem.
‘Ik ken u niet, en heb niets om u voor te vergeven’ zei de koning.
'U kent mij niet, maar ik ken u wel’. ‘Ik ben uw vijand die gezworen heeft om zich op u te wreken omdat u zijn broer vermoordde en zijn landgoed afnam’. ‘Ik wist ervan dat u alleen naar de kluizenaar bent gegaan, en trok u achterna om u te doden op uw terugtocht’.
‘Maar de dag ging om en u kwam niet terug. Ik kwam tevoorschijn uit mijn valstrik. Uw bodyguard zag me en verwondde me. Ik ontsnapte, en ik zou doodgebloed zijn als u me niet had verzorgd’.

‘Ik wenste om u te doden, en u hebt mij het leven gered. Als ik het overleef, en als u mij toestaat, zal ik u dienen als uw meest toegewijde slaaf en ik zal mijn kinderen smeken hetzelfde te doen’.
‘Vergeef me’

De koning was erg verheugd dat hij op deze manier zo snel vrede had kunnen maken met zijn ergste vijand, en hem nu tot vriend had. Hij vergaf hem niet alleen, maar liet hem verzorgen door zijn beste dokters en beloofde hem zijn het herstel van zijn bezittingen.

Voordat de koning weg ging zocht hij de kluizenaar.
De koning smeekte nog een maal om een antwoord op zijn drie vragen.
De kluizenaar was buiten op zijn knieën aan het planten in de bedden die de koning had gegraven.
‘Voor de laatste keer bid ik u om mijn vragen te beantwoorden wijze man!’

‘U kreeg al antwoord’ zei de wijze hem al knielend op zijn dunne benen en opkijkend naar de koning.
‘Hoezo beantwoord?, hoe bedoelt u dat?’ vroeg de koning.
‘Ziet u het dan niet?’ vroeg de kluizenaar.
‘Als u gisteren geen medelijden had gehad met mijn zwakke conditie, en deze bedden niet had gegraven, maar weg was gegaan, dan had die man u aangevallen. U zou er spijt van gehad hebben dat u niet bij mij was gebleven. Dus het belangrijkste moment was toen u die bedden maakte/ ik was de belangrijkste man/ en mij goed doen, was uw belangrijkste bezigheid.’
‘Daarna toen die man kwam aangerend, was het belangrijkste moment toen u voor hem zorgde. Want als u zijn wonden niet had gestelpt was hij gestorven zonder vrede met u gemaakt te hebben/ Hij was dus de belangrijkste mens/ en wat u voor hem deed was uw belangrijkste taak.

Onthou
·         Er is maar één belangrijk moment, NU. Het is het belangrijkste moment omdat we alleen op dit moment controle hebben.
·        De meest nodige/ belangrijkste mens waarmee u rekening moet houden is, DIEGENE WAAR U BIJ BENT. Niemand weet of u ooit nog zaken zult hebben met iemand anders.
·         En uw belangrijkste bezigheid is, VOOR HEM GOED TE DOEN. Alleen daarvoor is de mens hier.
Als u zich daar aan houdt slaagt u overal in.
Dat is Leo Toltoy ’s Drie Vragen.


Voor mij betekent het dat zelfs als ik op ‘verkeerde’ momenten, 'vervelende' mensen, en  'tijdrovende' bezigheden op mijn weg vind deze hun betekenis hebben en mijn aandacht verdienen.

Zo denk ik dat de treuzelende langzame chauffeur voor me, mij behoedt voor een flitscontrole of een accident.

Zo denk ik dat als de kinderen zeuren of me nodig hebben, dit is wat ik op dat moment hoor te doen. Soms krijg ik dan andere zaken niet af, maar daar kraait wonderwel de volgende dag geen haan naar.

Zo laat is steken vallen door toedoen van anderen, en later blijkt dat een zegen te zijn.

Als ik vervelende zaken moet doen zoals een uitdager van antwoord dienen, terechtwijzen of neen moet zeggen, dan hoort dat er bij. Alles is op één of andere manier precies zoals het moet zijn, perfect..

Geloof me, ik blijf de juiste tips en werkwijzen zoeken in management-, zelfhulp- en andere boeken. Ik geloof in schema 's en systematische aanpak.. maar uiteindelijk leer ik van iedereen, uit alle situaties, in alle bezigheden. Alles helpt me mijn doel te bereiken.

Een filosofische groet van
coach Clark Kent